به طور کلی چهار روش معمول آب بندی برای سیلندرهای هیدرولیک وجود دارد که عبارتند از آب بندی میله پیستون، آب بندی پیستون، آب بندی صفحه انتهایی و آب بندی بدنه سیلندر.
1. مهر و موم میله پیستون
مهر و موم میله پیستون یکی از مهم ترین آب بند ها در سیلندرهای هیدرولیک است. به نصب عناصر آب بندی بین میله پیستون و آستین راهنما برای رسیدن به هدف آب بندی اشاره دارد. مهر و موم های معمولی میله پیستون شامل حلقه های آب بندی اریب دار، مهر و موم روغن اسکلت، آستر سیلندر و سر سیلندر می باشد. این روش آب بندی برای شرایطی مناسب است که عملکرد آب بندی بالا و اصطکاک کم زمانی که میله پیستون نیاز به حرکت دارد مورد نیاز است.
2. مهر و موم پیستون
آب بندی پیستون به آب بندی بین پیستون و بدنه سیلندر اشاره دارد که از طریق عناصر آب بندی نصب شده روی پیستون حاصل می شود. در آب بندی های پیستونی عموماً از آب بند هایی مانند O-ring و Y-ring برای آب بندی استفاده می شود. این روش آب بندی برای سیلندرهای هیدرولیک معمولی مناسب است.
3. مهر و موم انتهایی صورت
آب بندی صفحه انتهایی به اثر آب بندی به دست آمده بین صفحه انتهایی پیستون و صفحه انتهایی بدنه سیلندر اشاره دارد. در مواد آب بندی انتها معمولا از مواد پلیمری مانند لاستیک، پلی اورتان و فلوروبر استفاده می شود. این روش آب بندی برای شرایطی مناسب است که فشار سیلندر هیدرولیک نسبتاً زیاد است و یا کورس بیش از حد طولانی است.
4. آب بندی بدنه سیلندر
آب بندی سیلندر به اثر آب بندی اشاره دارد که از طریق عناصر آب بندی ثابت بر روی بدنه سیلندر حاصل می شود. آب بند بدنه سیلندر به طور کلی از اجزای آب بندی مانند حلقه های Y شکل و حلقه های V شکل استفاده می کند. این روش آب بندی برای سیلندرهای هیدرولیک با ضربات نسبتا کوتاه مناسب است.
به طور خلاصه، چهار روش متداول آب بندی برای سیلندرهای هیدرولیک وجود دارد که هر کدام دارای ویژگی های منحصر به فرد و دامنه کاربردی خود هستند. هنگام طراحی اجزای هیدرولیک، لازم است روش آب بندی مناسب بر اساس شرایط استفاده و الزامات خاص برای دستیابی به بهترین اثر آب بندی انتخاب شود.
