سیلندرهای سنتی معمولاً از پیستون به عنوان قسمت متحرک استفاده می کنند. با توسعه سیلندرها، سیلندرهای دیافراگمی پدید آمدند. اینها به جای پیستون از یک بدنه دوار چند زاویه دار استفاده می کنند که یک دیافراگم روی آن نصب شده است تا آب بندی را حفظ کند. نیرو تنها در یک جهت خروجی می شود و یک فنر سیلندر را به موقعیت اولیه خود باز می گرداند.
سیلندرهای دیافراگمی از دو نوع دیافراگم استفاده می کنند: دیافراگم تخت و دیافراگم دیسکی. آنها عموماً از لاستیک تقویتشده پارچه، ورقهای فولادی یا ورقهای برنز فسفر ساخته میشوند.
II. اصل کار سیلندر دیافراگمی چیست؟ اصل کار یک سیلندر دیافراگمی کمی با سیلندر پیستونی معمولی متفاوت است. می توان آن را به انواع-تک بازیگری و دو بازیگری-تقسیم کرد. در اینجا یک مقدمه کوتاه است:
1. اصل سیلندر دیافراگمی تک-: وقتی هوای فشرده از درگاه سرسیلندر وارد محفظه بدون میله میشود، دیافراگم را فشار میدهد و فنر را فشرده میکند و باعث میشود میله پیستون به سمت پایین حرکت کند. هنگامی که هوای فشرده از محفظه بدون میله از درگاه خارج می شود، فنر انرژی آزاد می کند و دیافراگم، فنر و میله پیستون را به سمت بالا فشار می دهد.
2. اصل عملکرد دوگانه-سیلندر دیافراگمی: هنگامی که هوای فشرده از درگاه سر سیلندر وارد محفظه بدون میله می شود و در همان زمان محفظه میله هوا را به بیرون خارج می کند، دیافراگم و سینی را فشار می دهد تا میله پیستون را به سمت پایین حرکت دهد. هنگامی که هوای فشرده از درگاه روی بدنه سیلندر وارد محفظه میله می شود و در عین حال محفظه بدون میله هوا را به بیرون خارج می کند، دیافراگم و سینی را فشار می دهد تا میله پیستون را به سمت بالا حرکت دهد.
