سیلندر الکتریکی محرکی است که حرکت چرخشی موتور را به حرکت خطی تبدیل می کند. اصل کار آن در درجه اول بر روی موتور، کاهنده سرعت و مکانیسم انتقال متمرکز است. موتور-معمولاً یک سروو موتور AC یا یک موتور پلهای-قدرت را تأمین میکند و با قابلیتهای کنترل دقیق آن مشخص میشود. مکانیسم کاهش سرعت{4}}مانند گیربکس یا یک کاهنده سیارهای-برای کاهش سرعت چرخش موتور و تقویت گشتاور خروجی آن برای پاسخگویی به نیازهای بار متفاوت عمل میکند. مکانیسم انتقال{7}}معمولاً از یک بال اسکرو یا یک پیچ غلتکی استفاده میکند-به طور موثر حرکت چرخشی را به حرکت خطی تبدیل میکند و در نهایت میله پیستون را برای اجرای حرکت رفت و برگشتی خطی هدایت میکند.
تفاوت اساسی بین سیلندرهای الکتریکی و سیلندرهای هیدرولیک / پنوماتیک در منابع قدرت و روش های کنترل آنها نهفته است. سیلندرهای هیدرولیک و پنوماتیک به عنوان منبع انرژی خود به سیال هیدرولیک یا هوای فشرده متکی هستند که نیاز به سیستم های هیدرولیک یا پنوماتیک پیچیده ای برای ایجاد فشار مورد نیاز دارند. برعکس، سیلندرهای الکتریکی مستقیماً توسط یک موتور هدایت می شوند. آنها به هیچ منبع برق خارجی نیاز ندارند و ذاتاً تمیزتر و سازگارتر با محیط زیست هستند. از نظر کنترل، سیلندرهای الکتریکی با کنترل جریان، ولتاژ و سرعت چرخش موتور به تنظیم دقیق موقعیت، سرعت و شتاب دست مییابند و زمان پاسخ سریع و دقت کنترل بالایی را ارائه میدهند. از طرف دیگر، کنترل سیلندرهای هیدرولیک و پنوماتیک به تنظیمات سوپاپ بستگی دارد که در نتیجه دقت نسبتاً کمتر و پیچیدگی کنترل بیشتر می شود.
علاوه بر این، سیلندرهای الکتریکی مزایای متمایزی مانند ساختار جمع و جور، تعمیر و نگهداری ساده، سطح سر و صدای کم و مصرف کم انرژی را ارائه می دهند. در مقابل، سیستمهای سیلندر هیدرولیک و پنوماتیک معمولاً پیچیدهتر هستند، نیاز به تعمیر و نگهداری دورهای دارند و مستعد ایجاد نویز و نشتی هستند.
در نتیجه، سیلندرهای الکتریکی به دلیل کنترل دقیق، طبیعت{0}}دوستانه با محیط زیست و سهولت تعمیر و نگهداری، به تدریج در حال جابجایی سیلندرهای هیدرولیک و پنوماتیک سنتی در کاربردهایی هستند که به دقت بالا، پاسخ سریع و قابلیت اطمینان استثنایی نیاز دارند و در نتیجه خود را به عنوان یک راه حل حیاتی برای فعال سازی خطی معرفی می کنند.






